Eigen werk

Woede over de wichelroede

By 17 augustus 2020augustus 28th, 2020No Comments
Wichelroede

“’t Is door de woede dok, de woede, die mij naar u voerde”, verklaarde de wichelroedeloper aan de psychiater, een goede. “Hoe lang is het al geleden dat hij trilde, mijn roede, boven het veld van de boer of des mensens vloer, smachtend naar woelige aders. Heus, echt, ik bevind mij op het randje.”

Het zat de man niet mee. “De mensen gelóven er niet meer in, in de wichelroedeloperij”, vertrouwde hij de psychiater toe. “Mijn vak is uit de tijd, ’t is niet meer stoer. Maar ben ík dan ook uit de tijd? Zelfs mijn vrouw zie ik tegenwoordig loeren als ik ’s avonds op de vloer oerend hard mijn roede – een joekel van een knoert – politoer. Maar dat ónze sappen zich nooit lieten roeren, daarvan kan zij toch moeilijk mij de schuld geven? Ook daarom zit ik op het randje, snapt u? De boosheid dok, de woede. Het wordt mij allemaal droef te moede. Ik sta op de richel, voel mij bijkans gevloerd.”

Koortsachtig zocht de psychiater naar de woorden die hem de nodige authenticiteit zouden brengen over een metier waarvan hij niets begreep en ook niets wilde begrijpen. “Oeh”, zei hij, omfloerst, “dus u wilt zeggen dat in onze roerige wereld met zijn overdaad aan – ahum – ismen geen plaats meer is voor aardmagnetisme?”

“Precies!”, riep de wichelroedeloper, dankbaar voor het begrip. “Het magnetisme drukt mij naar benêe als nooit! Kwelwater is mij deze dagen niets minder dan een kwelling! De wateraders die ik inmiddels heb gelaten! Hou me ten goede, hoe ondergrondser hoe liever, maar nu, nu vrees ik dat ik zélf ondergronds ga, de richel voorbij!”

De psychiater schoof heen en weer in zijn stoel. “Ik begrijp uw standpunt, vat de symptomen”, zei hij. “Uw boosheid over het onbegrip dat u ervaart, de richel waarop u kennelijk balanceert. Maar ik breng goed nieuws. Weet dat wij van het brein in ons handboek een speciaal hoofdstuk hebben voor cliënten met de wichelroede, die woede voelen. Goed dat u zich naar mijn praktijk spoedde. ’t Is namelijk exact wat ik bevroedde. Ik voer u weg van dat verfoeide randje, mijn beste.  U heeft, naar het zich laat aanzien, fiks last van richelwoede.”

Foto: Daniel Páscoa – Unsplash