Hotline to heaven

Hotline to heaven - Tekstschrijver EindhovenDeze dagen ben ik werkzaam in het prachtige gebouw van de Dela aan de Oude Stadsgracht. Voor alle duidelijkheid: ik werk niet bij de Dela zélf. In dat gebouw zit namelijk nog een ander bedrijf. Daar ben ik op werkdagen te vinden.

In het Dela-gebouw is het goed toeven. Daar werken geeft je een behaaglijk gevoel van geborgenheid. Je hebt het idee van: mocht het onverhoopt misgaan in het aardse leven, dan weet je dat je in dat gebouw een stapje voor hebt op andere stervelingen.

Ik kan het niet bewijzen maar ik voel dat ze bij de Dela een onzichtbaar draadje naar het hemelse openhouden. Een rechtstreekse verbinding met de hemelpoort, voor als het nodig is.

Alles wijst in die richting.

Vorige week belandde ik ’s ochtends met de lift per ongeluk op de achtste, de bovenste. Daar moest ik helemaal niet zijn. Spijtig genoeg had ik me daar even lelijk vergist in het knopje. Dacht ik.

Toen de liftdeuren openschoven, stond daar een hoge huishoudtrap vermoeid tegen de muur, klaar voor gebruik. Niet zo’n kleintje met vier treden hoor. Een professionele was het, met wel tien treden. Zo een waarmee je gemakkelijk het allerhoogste niveau bereikt.

Aan het einde van mijn werkdag gebeurde het. Wederom nam ik de lift, nu naar de begane grond. Maar ook nu bracht de lift mij en mijn medereizigers eerst naar de achtste.

Toen de deuren openschoven waren twee in blauwe overalls gestoken werklui met de trap bezig. De technische dienst. De trap was uitgeklapt en stond precies onder de plek waar een plafondplaat vakkundig was weggehaald. Ineens werd het mij duidelijk: daar werd ons een blik gegund op de hemelpoort.

Een van de werklui stond op de trap, zijn hoofd verdween in de opening.

“Ik zie hier niks!”, hoorde ik het door de hemelpoort gestoken hoofd tegen de ander zeggen.

“Kom dan maar weer naar beneden”, adviseerde die licht teleurgesteld.

De liftdeuren schoven dicht en daar gingen we, het aardse leven op de begane grond tegemoet.

Ik mag hopen dat ik de eerste jaren nog niet aan hemelen toekom. Er is daar maar weinig, vermoed ik. Niks, eigenlijk.

Hotline to heaven – Ronald Frencken

Neem contact met me op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Volg Ronald Frencken

Ontvang nieuwe blogs direct in je inbox