Een lesje op de feelgoodmarket

Het was notabene op de oergezellige feelgoodmarket waar wij een lesje leerden van een wat bitse indiaans Surinaamse dame. Ze was daar samen met Sharda, die wij beter kennen. Een praatje lag voor de hand.

Een trots volkje hoor, indiaanse Surinamers. Wist ik helemaal niet. Ik had wel eens gehoord van Creoolse en Javaanse Surinamers, en toen de dame vertelde over haar indiaans Surinaamse roots, was mijn interesse gewekt. “Indiaans Surinaams, daar had ik nog nooit van gehoord”, zo rolde mijn balletje in haar richting.

Daar vloeide een sneer. “Had jij daar nog nooit van gehoord?”, en nog een tegen Ingrid: “En jij, had jij ook nog nooit van gehoord, van indiaanse Surinamers?” Ik niet, Ingrid niet. Zes jaar geschiedenis op de middelbare school en geen idee. Dat komt natuurlijk ook omdat het al erg vol zit bij mij, daarboven. De indiaans Surinaamse dame wist er wel alles van en dat ging ze ons haarfijn uitleggen. Iets met dat ALLE Surinamers per definitie indianen zijn, omdat het land nu eenmaal in indianengebied ligt en… goh wisten wij dat nu werkelijk niet?

Misschien zat daar nog een restje oud zeer. Nog van de onafhankelijkheid of het slavernijverleden of het zware werk van overgrootvaders in de mijnen. Dat soort dingen kan verrassend gevoelig liggen, zelfs op de feelgoodmarket. Een foute inschatting, hoe goed bedoeld ook, is snel gemaakt en sommige katjes laten zich nu eenmaal beter met handschoenen oppakken.

Even later, de les was afgelopen, moest ik denken aan Christoffel Columbus, naamgever aan de indianen. Was het niet in 1492, in de tijd van de heldhaftige ontdekkingsreizigers, dat hij op een lauwe zondagmiddag in een opwelling tegen zichzelf zei: “WTF, vanmiddag eens niet naar de feelgoodmarket. Nu eens lekker met de Santa Maria erop uit naar het westen, Indië zoeken!” En vanwege kompasstoringen uiteindelijk zonder van de wereld te vallen Amerika ontdekte en van de weeromstuit (en misschien wel tegen beter weten in want er stond veel op het spel) iedereen daar Indiaan noemde? Eigenwijs mannetje hoor, Columbus. Tot aan zijn dood bleef hij volhouden dat hij Azië had bereikt. Waarmee ik maar wil zeggen: als Columbus, man van de eeuw in 1492, al niet wist hoe het precies zat met de indianen, waarom moet ik dat dan wel weten?

Ruud Gullit, Nelli Cooman, Regilio Tuur, Ruth Jacott, Trafassi. Allen zijn op hun eigen manier ontdekkingsreiziger. Waren deze parels niet zo trouw gebleven aan hun indiaans Surinaamse afkomst, dan hadden zij nooit zo voor ons geschitterd. Daar buig ik sinds de dame van de feelgoodmarket mijn hoedje deemoediger voor dan goed voor mij is. Maar niet lang, gelukkig.

Want was daar niet ooit de hit Santa Maria? Ik graaf het bestofte refrein moeiteloos op in mijn geheugen. Met zijn schlager over het utopische eilandenparadijs Santa Maria vond Roland Kaiser in 1980 miljoenen meezingers op zijn pad. Het flinterdunne lied heeft niets te maken met Columbus of Amerika. Niets. Wist hij veel, Roland Kaiser. Gewoon lekker zingen. Gáán. Staat nog steeds met beide benen op de grond en is de wereld nooit ontstegen.

Een lesje op de feelgoodmarket – Ronald Frencken

Neem contact met me op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Volg Ronald Frencken

Ontvang nieuwe blogs direct in je inbox