Brainwaves

Brainwaves - Tekstschrijver EindhovenGisteravond stond roerbakken op het programma. Beetje kokkerellen. Een snufje van dit, een theelepeltje van dat. Mijn aanrecht is de brug en als een heuse kapitein gaat geen zee in mijn pannetjes mij te hoog. Even relativeren: het is kant-en-klaar uit een pakje, maar er gaat heus ook vers in hoor! Zoals bijvoorbeeld lente-uitjes.

Die heb ik natuurlijk niet in huis. Maar ik ben op mijn heerlijkst aan het koken, kwaliteit heeft zijn prijs en ik neem met minder geen genoegen. Dus ik naar de super. Voor lente-uitjes.

Bij de super…

Gang één is de groentegang. Dat is traditie en dat hoort nu eenmaal zo. Maar hoe ik ook over het vers tuur, nergens valt een lente-uitje te bekennen. Vreemd, omdat er wel 600 soorten lente-uitjes bestaan, wist u dat?

Ineens, aha!, begrijp ik waarom: het is oktober. Het is geen lente meer en dus zijn er ook geen lente-uitjes meer. Logisch!

Maar toch: twijfel. Zal ik aan de groentejongen bevestiging vragen van mijn aanname? Die staat daar juist op zijn klantvriendelijkst de Granny Smith’s te poetsen, dus ik tref hem op het juiste moment. Nee, toch maar niet, besluit die andere, veel intelligentere Ronald in mij. Domme vragen bestaan niet zeggen ze, maar je wilt zo’n jongen toch tegen al te ridicule vragen in bescherming nemen. Daarbij: hij wordt geacht op een serieuze vraag een welgemeend antwoord te geven. Dat, zo besluit ik, durf ik hem in dit geval niet aan te doen. Hij zou er zomaar in kunnen blijven.

Hmm wat nu… Toch nog eens goed door de groenten snuffelen. Lezen op de bordjes.

Ineens: weer een idee! Zouden lente-uitjes eigenlijk lengte-uitjes heten, vanwege hun langwerpige vorm? Dat er in mijn binnenste altijd een soort verlezing is geweest, vanwege mijn aard en zo? Dat ze dus ook niet seizoensgebonden zijn en dat ik ze over het hoofd zie, gewoon omdat mijn brein dat woord verhaspelt? Het zou zomaar kunnen…

Maar weet je wat… laat ik dat voor de zekerheid ook niet navragen.

Dan volgt mijn beste ingeving van die dag. Binnen no time sta ik met rode uien aan de kassa. Dan gauw terug naar mijn brug. Mij gaat geen zee te hoog.

Brainwaves – Ronald Frencken

Neem contact met me op!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Volg Ronald Frencken

Ontvang nieuwe blogs direct in je inbox